Με το τουφέκι και τη λύρα

  “Όνειρα και όνειρα πήγανε χαμένα και είναι από τα λάθη σου όλα γκρεμισμένα”

 (Μ. Χριστοδουλόπουλος)

Η ανταλλαγή και η εγκατάσταση των προσφύγων στην Παλαιά Ελλάδα έχει περιγραφεί με διάφορες εκφράσεις και από ποικίλες οπτικές γωνίες. Έχει θεωρηθεί ως έπος, ως το γεγονός που έδωσε την κινητήρια δύναμη στην ανάπτυξη της Ελλάδας, και λογικά, αφού η μαζική εισροή 1.500.000 Μικρασιατών προσέφερε στην οικονομία δαιμόνιους και έμπειρους επιχειρηματίες, και στο Ελληνικό κεφάλαιο φθηνό εργατικό δυναμικό, την εργατική δύναμη του οποίου χρησιμοποίησε σαν μοχλό. Έχει περιγραφεί όμως η έλευση των  προσφύγων και σα μια  ανεπιθύμητη είσοδος τουρκόσπορων και τουρκομεριτών, από μια μεγάλη μερίδα της Ελληνικής διανόησης που και σήμερα ακόμα κυριαρχεί στην Ελληνική πολιτική σκηνή και που θεωρεί τη Μικρασία σαν κάποιο εξωτικό μακρινό τόπο που δεν έχει καμμια σχέση με την Ελλάδα. Μνημειώδη έχουν μείνει τα πλήρη μίσους κείμενα του Βλάχου στην Καθημερινή που καλούσε το Λαϊκό Κόμμα να μη συμπεριλαμβάνει πρόσφυγες στους εκλογικούς συνδυασμούς του, και που δεν ήθελε να τους έχει ούτε βέβαια φίλους, αλλά ούτε καν αντίπαλους. Αυτό που συμβαίνει σήμερα με τους Βορειοηπειρώτες και τους Ποντίους της πρώην Σ. Ένωσης, συνέβαινε σε μια μεγακλίμακα τα χρόνια μετά την καταστροφή και την Ανταλλαγή.  Διαβάστε κι άλλο »

Άγιε Παντελεήμονα και Αη Αστράτηγε μου
αϊδάρετε με το φτωχό να χτίσω μοναστήρι
να λουτρουγούνται οι χρισθιανοί και να μεταλαβαίνουν
και να βαφτίζουν και παιδιά

Το ριζίτικο τραγούδι αυτό θυμίζει ότι τον καιρό της κατοχής της Κρήτης, η πίστη ήταν σημάδι αντίστασης και εκδήλωση ότι συνεχίζει η νέα γενιά των υποδούλων να κρατά τη συνείδηση και την ταυτότητά της.
Οι δυο συνεχόμενες κατοχές της Κρήτης, ενετική και τουρκική, έβαλαν σε σκληρή δοκιμασία και την ορθοδοξία στο νησί.
Οι ενετοί δεν επέτρεπαν καν το διορισμό επίσκοπων και ήθελαν να επιβάλουν τον εκκαθολικισμό του λαού. Οι Τουρκική τυρανία οδηγούσε πολλούς στον εξισλαμισμό, είτε βίαιο (παιδομάζωμα, γενίτσαροι) είτε εκούσιο. Διαβάστε κι άλλο »

Η διαδικτυακή παρέα του Ρεθυμνιώτικου goodnet.gr, πραγματοποιεί εκδήλωση στο Ωδείο Ρεθύμνου για το Στέλιο Φουσταλιέρη, το μεγαλύτερο καλλιτέχνη που ανέδειξε η Κρήτη στο μπουλγαρί. Στοιχεία για το Φουσταλιέρη μπορείτε να δείτε εδώ http://www.cretan-music.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=202&Itemid=0, όπου γίνονται και σχετικές παραπομπές.

 «Σ’ εκκλησιδάκι ολάργυρο μολυβοσκεπασμένο

εκειά με βάλαν κι έμνωξα κόρη ξαθή για σένα

κι από τον όρκο το βαρύ και τον αγιασμένο

έγειραν τα κονίσματα και σβήσαν τα καντήλια

κι έραγισε κι η εκκλησιά»

Τελευταία Κυριακή του Μάη 1821, ήτανε κόσμος μαζεμένος στη Θυμιανή Παναγία στους Κομητάδες Σφακίων. Η Κρήτη επικύρωνε τις προηγούμενες αποφάσεις των Γλυκειών Νερών και του Λουτρού που όριζαν και πάλι επανάσταση. Την πρώτη μετά του Δασκαλογιάννη, την πρώτη μιας σειράς σηκωμών που θα κατέληγαν μετά 92 χρόνια στην Ένωση με την Ελλάδα.Η ένταση και η σκληρότητα του δεκαετούς αγώνα που ξεκίνησε από τη Θυμιανή έχει εντυπωσιάσει τους ιστορικούς, κι έχει τραγουδηθεί από το λαό μας με κάθε ευκαιρία. Από την επανάσταση του 21, τόσο στην Κρήτη, όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς κι από όλες τις επαναστάσεις μέχρι την Ένωση, μπορούμε να βγάλουμε σημαντικά συμπεράσματα και κυρίως να πάρουμε κατευθύνσεις για το σήμερα.

Σήμερα που ο Τούρκος ξανάρχεται και απειλεί, που ο Ελληνισμός νοιώθει και πάλι διπλή την πίεση από την Ανατολή κι από τη Δύση. Γι’ αυτό θα θελα να συζητήσω μερικά μηνύματα που μας πέμπει η Θυμιανή.

Διαβάστε κι άλλο »