ΤΣΗ ΘΥΜΙΑΝΗΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
«Σ’ εκκλησιδάκι ολάργυρο μολυβοσκεπασμένο
εκειά με βάλαν κι έμνωξα κόρη ξαθή για σένα
κι από τον όρκο το βαρύ και τον αγιασμένο
έγειραν τα κονίσματα και σβήσαν τα καντήλια
κι έραγισε κι η εκκλησιά»
Τελευταία Κυριακή του Μάη 1821, ήτανε κόσμος μαζεμένος στη Θυμιανή Παναγία στους Κομητάδες Σφακίων. Η Κρήτη επικύρωνε τις προηγούμενες αποφάσεις των Γλυκειών Νερών και του Λουτρού που όριζαν και πάλι επανάσταση. Την πρώτη μετά του Δασκαλογιάννη, την πρώτη μιας σειράς σηκωμών που θα κατέληγαν μετά 92 χρόνια στην Ένωση με την Ελλάδα.Η ένταση και η σκληρότητα του δεκαετούς αγώνα που ξεκίνησε από τη Θυμιανή έχει εντυπωσιάσει τους ιστορικούς, κι έχει τραγουδηθεί από το λαό μας με κάθε ευκαιρία. Από την επανάσταση του 21, τόσο στην Κρήτη, όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς κι από όλες τις επαναστάσεις μέχρι την Ένωση, μπορούμε να βγάλουμε σημαντικά συμπεράσματα και κυρίως να πάρουμε κατευθύνσεις για το σήμερα.
Σήμερα που ο Τούρκος ξανάρχεται και απειλεί, που ο Ελληνισμός νοιώθει και πάλι διπλή την πίεση από την Ανατολή κι από τη Δύση. Γι’ αυτό θα θελα να συζητήσω μερικά μηνύματα που μας πέμπει η Θυμιανή.
