Με το τουφέκι και τη λύρα

ΒΕΤΟ!

 

 

Τελικά κάθε φορά που πιάνουμε πάτο κάτι συμβαίνει και αποφεύγομε την καταστροφή. Το 2004, ήταν το σχέδιο Ανάν που μας επιβαλλόταν μέσα από ξένα και ντόπια στόματα, απειλές, κινδυνολογία για απομόνωση και ήττα. Τότε ο λαός μας στην Κύπρο έδωσε την απάντηση και οι εξελίξεις μας δικαίωσαν.

 

Πριν από δυό μήνες, το σκηνικό φαινόταν να αλλάζει. Η ήττα του Παπαδόπουλου στην Κύπρο και η επικράτηση του ενδοτικού μετώπου (με την αριστερή του εκδοχή, ο Χριστόφιας πέτυχε να γίνει ο πρώτος κομμουνιστής ηγέτης του οποίου η ανάδειξη έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους Αγγλοαμερικάνους), προοιώνιζε και στο Μακεδονικό υποχώρηση. Τα ερείσματα μιας πατριωτικής πολιτικής φαίνονταν να χάνονται.

 

Τα Σκόπια έχουν φροντίσει να ισχυροποιήσουν τη θέση τους μέσα από μια εκκωφαντική σιωπή της Ελλάδας στους διεθνείς οργανισμούς. Το έργο μας λοιπόν ήταν δύσκολο. Με το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου να κινούνται ενδοτικά και σε πλήρη αναντιστοιχία με το λαϊκό αίσθημα, οι προοπτικές φαίνονταν μαύρες.

 

Στο εξωτερικό, οι Αμερικάνοι και οι Σκοπιανοί, έχοντας, δικαιολογημένα, τη βεβαιότητα ότι η πολιτική μας θα συνεχίσει να είναι ενδοτική και ραγιάδικη, ενέτειναν την αδιαλλαξία τους. Αυτό όμως, απέναντι σε μια πολιτική μετριοπαθή της Ελλάδας, που είχε εγκαταλείψει την απαίτηση μη αναφοράς του «Μακεδονία» στο όνομα της γειτονικής χώρας, ήταν πολύ δύσκολο να πειστεί τόσο η κοινή γνώμη στο εσωτερικό όσο και –όπως αποδείχτηκε- ο διεθνής παράγοντας.

 

Έτσι το Βέτο προέκυψε σα μονόδρομος. Οι ενδοτικοί μας πολιτικοί σε πλήρη ομοψυχία σύρθηκαν υπέρ μιας αποφασιστικής πολιτικής απέναντι στο μικροιμπεριαλισμό των Σκοπίων και τον αμερικάνικο πάτρωνά τους. Το Βέτο όχι μόνο έγινε σεβαστό και βρήκε την κατανόηση των περισσότερων συμμάχων μας, αλλά συνέβαλε στο στραπατσάρισμα της Αμερικάνικης πολιτικής μέσα στο προνομιακό γιαυτήν ΝΑΤΟ, στραπατσάρισμα που της επιφύλαξαν οι Ευρωπαίοι και ως προς άλλες επιδιώξεις της.

 

Η νίκη αυτή ανατρέπει το σκηνικό της ανυποληψίας και της παραδοσιακής πολιτικής κατευνασμού και υποχωρητικότητας απέναντι σε όποιον έχει βλέψεις απέναντί μας. Πρέπει λοιπόν να συνεχιστεί. Κι αυτή η νίκη είναι μια νίκη του λαού μας, που έσπρωξε ακόμα και τα νεοταξικά κόμματα, αυτά που οι νεολαίες τους υιοθετούν θέσεις υπέρ της αναγνώρισης των Σκοπίων ως Μακεδονίας, να συμπράξουν στο κοινό μέτωπο για το Βέτο. Από δω και πέρα αρχίζει , όμως, η διαπραγμάτευση. Τώρα μόνο τα Σκόπια θα πειστούν ότι δεν είμαστε οι καρπαζοεισπράκτορες των Βαλκανίων, και μόλις ξεπεράσουν το σοκ της μη πρόσκλησης θα κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

 

 

Η πολιτική μας θα πρέπει να συνεχίσει να είναι αποφασιστική και σοβαρή. Τα Σκόπια γρήγορα θα καταλάβουν ότι ο μόνος σύμμαχος που έχουν στην περιοχή είμαστε εμείς. Οι Αλβανοί καραδοκούν για το Τέτοβο κι οι Βούλγαροι να τους ενσωματώσουν. Άλλωστε, κι οι ίδιοι βλέπουν μια τάση του πληθυσμού τους να ανακαλύπτει ξανά τις βουλγαρικές του ρίζες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρώην πρωθυπουργός Λ. Γκεοργκιέφσκι έχει πάρει τη Βουλγαρική υπηκοότητα και είναι ο πρέσβης της Βουλγαρίας στα Σκόπια! Γιαυτό και μια υπεύθυνη πολιτική πρέπει αφενός να μην ανεχτεί το σφετερισμό της ιστορίας και των συμβόλων μας, αφετέρου να μη ρίξει τους Σκοπιανούς στην αγκαλιά των Βουλγάρων, τροφοδοτώντας έναν αυξανόμενο Βουλγαρικό εθνικισμό. Τα Σκόπια τα θέλομε ξεχωριστό κράτος στη Βαλκανική.

 

Έτσι, μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό θα ήταν αποδεκτή, συνοδευόμενη από παράλληλη εγκατάλειψη της παραποίησης της ιστορίας μας και του αλυτρωτισμού. Μπορούν να έχουν μια δική τους ιστορία βασισμένη στην ξεχωριστή πορεία που επέλεξαν κάποια στιγμή του εικοστού αιώνα να έχουν διαχωριζόμενοι από το Βουλγαρικό στοιχείο, σε μια περίοδο όπου ακόμα η θρησκευτική ένταξη καθόριζε τη συλλογικότητα στην οποία ανήκε κάποιος. Εκεί δε μπορούμε να κάνομε πίσω.

 

Η νίκη στο θέμα αυτό είναι νίκη σε μια μάχη. Πρέπει να συνεχίσομε για να κερδίσομε τον πόλεμο, ερχόμενοι σε σύγκρουση με την πολιτική μας την ίδια, αυτή που για δεκαετίες εξέθρεψε την ανυποληψία και την έλλειψη σεβασμού και εμπιστοσύνης στις δυνάμεις μας. Και βέβαια αυτό ισχύει για όλα τα επίπεδα και σε όλα τα μέτωπα. Με σοβαρότητα, μακριά από τόσο από αυτούς που πουλάνε την πατρίδα όσο και από αυτούς που πουλάνε πατρίδα. Και θα νικήσουμε όλοι μαζί μεταλλάσσοντας ακόμα και τους πουλημένους και σέρνοντάς τους στις δικές μας θέσεις.

 

Advertisements

Απρίλιος 11, 2008 - Posted by | Πολιτική και πολιτισμός | , , , , ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: