Με το τουφέκι και τη λύρα

ΓΑΖΑ…


60118_wm_423x355

Η Γάζα είναι μια σπιθαμή γης λίγο μικρότερη από τη Θάσο. Μέσα της συνωστίζονται 1.500.000 Παλαιστίνιοι, πρόσφυγες από την υπόλοιπη γη της Παλαιστίνης μετά τις διαδοχικές επεκτάσεις του Ισραήλ. Εδώ και πάνω από ένα χρόνο δεν έχει επαφή με τον έξω κόσμο λόγω του αποκλεισμού που της έχει επιβάλει το Ισραήλ.

Τα πρόσφατα γεγονότα με την εισβολή και τη σφαγή αμάχων δεν είναι τυχαία, ούτε αποτελούν απάντηση στις ρουκέτες της Χαμάς και των άλλων οργανώσεων, ρουκέτες που σε σύγκριση με τα όπλα του Ισραήλ μοιάζουν με φωτοβολίδες του Πάσχα. Σα σχέδιο έχουν προγραμματιστεί από το 2001, με στόχο να κάμουν τόσο αφόρητη τη ζωή των κατοίκων εκεί ώστε να εξαναγκαστούν σε μετανάστευση, λύνοντας έτσι το πρόβλημα του μεγάλου αριθμού Παλαιστινίων που απειλεί και δημογραφικά πια το κράτος του Ισραήλ. Ήδη οι πληθυσμοί των δύο εθνών είναι σε ισορροπία στην περιοχή που περιλαμβάνει το κράτος του Ισραήλ, τη Γάζα και τη Δυτική όχθη του Ιορδάνη.

Ο αποκλεισμός οδήγησε σε περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση τη Γάζα, την οποία ελέγχει η Χαμάς. Την επαφή με τον έξω κόσμο πετυχαίνουν με τούνελ που έχουν ανοίξει και φτάνουν έτσι στην Αίγυπτο, ενώ πρώτη φορά το καλοκαίρι ένα ελληνικό σκάφος, λίγο μεγαλύτερο από βάρκα έσπασε τον αποκλεισμό και μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια, με επιβαίνοντες μεταξύ άλλων μιαν υπέργηρη Εβραία επιζήσασα του Άουσβιτς, μιαν Ευρωβουλευτή και την κουνιάδα του Μπλέρ.

Το 2006, το αμερικανικό μηχανικό έχτισε στην έρημο του Ισραήλ μια κανονική πόλη σαν τους οικισμούς της Γάζας. Οι οικισμοί έχουν τις ιδιαιτερότητες των προσφυγικών καταυλισμών, με δρόμους τόσο στενούς όσο να χωράει ένας μόνο άνθρωπος να περάσει, στενότεροι κι από της φαβέλες της Βραζιλίας, σχεδιασμένοι έτσι ώστε να εκμεταλλεύονται κάθε σπιθαμή γης για να στεγάσουν τους απόκληρους που δημιουργεί ο Σιωνισμός. Εκεί εκπαιδεύονταν οι Ισραηλινοί στρατιώτες για να αποκτήσουν εμπειρία σε μάχη σώμα με σώμα στα στενά των καταυλισμών εν όψει της σχεδιασμένης εισβολής.

Η παραβίαση της εκεχειρίας, που επικαλούνται οι Ισραηλινοί για την εισβολή, είναι προσχηματική. Μέχρι τώρα, από στοιχεία έρευνας δικού τους πανεπιστημίου, το 79% των παραβιάσεων των εκεχειριών που έχουν συμφωνηθεί προέρχεται από το Ισραήλ, το 8% από τη Χαμάς και το υπόλοιπο από τις άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις. Απλά ο στόχος ήταν έτσι κι αλλιώς η Γάζα.

_1283364_gaza_detail3_300map

Οι Ισραηλινοί προχωρούν ισοπεδώνοντας ό,τι εξέχει από την επιφάνεια της γης. Σπίτια, σχολεία, πλατείες, στάδια, εγκαταστάσεις παραγωγής ρεύματος, καταστρέφουν κάθε υποδομή που υπηρετεί την άθλια σε κάθε περίπτωση διαβίωση των ανθρώπων εκεί. Ο στόχος δεν είναι οι μαχητές των παλαιστινιακών οργανώσεων. Είναι ο πληθυσμός ο ίδιος.

Τα όπλα που χρησιμοποιούν είναι απαγορευμένα για πόλεμο, όχι απλά για αμάχους. Βόμβες φωσφόρου που εισχωρούν στον άνθρωπο καίγοντάς τον και έξω και εσωτερικά, κι άλλες που ακρωτηριάζουν ολόκληρα μέλη του σώματος, μαζί με την ισοπέδωση των σπιτιών τους, κάνουν το σκηνικό εφιαλτικό, οι φρικαλεότητες αυτές όμως δε φτάνουν σε μας σ’ όλη τους τη διάσταση. Στις αποστολές του ΟΗΕ καθυστερούν να δώσουν άδεια εισόδου, κι όταν το κάνουν τις στοχοποιούν και τις καταστρέφουν.

Ούτε για την αντίσταση μαθαίνουμε. Οι μαχητές των παλαιστινιακών οργανώσεων προβάλλουν λυσσώδη αντίσταση. Δύο φορές αναχαίτισαν απόπειρα απόβασης από τη θάλασσα των Ισραηλινών, ενώ ακόμα και στις ισοπεδωμένες πόλεις και χωριά αντιστέκονται μέσα από τα ερείπια. Το Ισραήλ δεν περίμενε τέτοια αντίσταση, ούτε ότι θα πάρουν τελικά τόσο χρόνο οι επιχειρήσεις. Γιαυτό και διστάζει να ξεκινήσει την επίθεση στην πόλη της Γάζας την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, 19 μέρες μετά την έναρξη της εισβολής. Κι αυτό είναι ήδη μια στρατιωτική ήττα του, παράλληλα με την επικοινωνιακή που υφίσταται συνεχώς, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων ακόμα και από τις πιο συντηρητικές κοινωνίες της Δύσης, οι οποίες πιέζουν και τις κυβερνήσεις τους σε αντίδραση. Στην πρωτοπορία και πάλι η Βενεζουέλα, που απέπεμψε τον πρέσβη του Ισραήλ.

image009

Ο στόχος είναι όμως κι άλλος: Μια γενικότερη ανάφλεξη στην περιοχή, που θα οδηγήσει σε επίθεση κατά του Ιράν. Ακόμα κι οι αμερικάνοι στρατηγοί συγκράτησαν το Ισραήλ από επίθεση πέρσι, αλλά οι ωμότητες αποσκοπούν και στο να προκαλέσουν αντιδράσεις από τους άλλους λαούς της περιοχής που θα «νομιμοποιήσουν» το Ισραήλ σε απάντηση. Και ίσως γιαυτό να μην αντιδρά μέχρι τώρα το Ιράν και η Χεζμπολάχ στο Λίβανο, η οργάνωση που υποχρέωσε το Ισραήλ σε στρατιωτική ήττα το 2006.

Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, ο αγώνας της Γάζας είναι πάνω απ’ όλα αγώνας για την πατρίδα και την αξιοπρέπεια. «Δε θέλουμε ανθρωπιστική βοήθεια από τα άλλα αραβικά κράτη, θέλουμε να μας αφήσουν να πεθάνουμε. Να πεθάνουμε πολεμώντας». Αυτό διεμήνυσαν οι εγκλωβισμένοι κι αυτή η στάση αξίζει κάθε σεβασμό. Κι ακόμα, μας θυμίζει τις δικές μας αντίστοιχες στάσεις στα Σφακιά το 1770, το 1821, τους αγώνες των κρητικών και των κυπρίων για την Ένωση, στην εθνική αντίσταση κατά των Γερμανών. Και μας βάζει και μπροστά στις δικές μας ευθύνες σε μιαν εποχή που αυτά τα έχουμε ξεχάσει, μας είναι μάλιστα ενοχλητικά. Το δίλημμα και στην Παλαιστίνη και στο Αιγαίο και στη Λατινική Αμερική είναι το ίδιο: Αντίσταση ή Υποταγή. Κι αν εμείς προτιμούμε την υποταγή, αυτοί που μας δείχνουν το δρόμο της αντίστασης αξίζουν κάθε σεβασμό.


Advertisements

Ιανουαρίου 15, 2009 - Posted by | Γενικά, Πολιτική και πολιτισμός | , , ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: