Με το τουφέκι και τη λύρα

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΔΑ

Τα μέτρα επιβλήθηκαν. Και το Δημόσιο προσπαθεί να εισπράξει. Όμως, η δομή της χώρας είναι τέτοια, που η παραγωγική δραστηριότητα έχει εκμηδενιστεί. Έχει πάψει η Ελλάδα να παράγει. Τρώει από τα έτοιμα, από τα με ημερομηνία λήξεως επιδοτούμενα προγράμματα, τη ναυτιλία και τον τουρισμό. Κοντολογίς, εξαρτώμαστε από την διεθνή συγκυρία για τα δύο τελευταία, κι από την ελεημοσύνη για τα δύο πρώτα.

Κάθε παραγωγική απόπειρα στραγγαλίζεται από ένα διεφθαρμένο και γραφειοκρατικό κρατικό τομέα, που θεωρεί τις προσπάθειες αυτές ως πηγή πρόσθετων αφανών εισοδημάτων, επίορκο ως προς την υποχρέωση του να προωθεί τις κρατικές υποθέσεις, την πρόοδο των πολιτών αυτής της χώρας.

Κι όμως, αυτό το κράτος είναι δικό μας. Κομμάτι μας. Εμείς εκλέγουμε τις κυβερνήσεις μας, εμείς συναλλασσόμαστε μ’ αυτό.

Και δεν αντιστεκόμαστε στην αυθαιρεσία του, γιατί θέλουμε κι εμείς να κάνουμε την δουλειά μας σε ατομικό επίπεδο, γιατί κι εμείς θέλουμε να βολευτούμε λίγο. Όμως λίγο εμείς, λίγο ο άλλος, φτάσαμε να έχουμε ένα δικό μας κράτος που δεν αγαπούμε, σχέσεις αντιπαλότητας με το διπλανό μας, χάσαμε δηλαδή την αίσθηση του κοινοτισμού, της συλλογικότητας, την αντίληψη ότι ανήκουμε στον ίδιο λαό, στην ίδια πατρίδα, ότι έχουμε κοινά συμφέροντα. Για το μικρό του καθενός χάσαμε το μεγάλο όλων.

Το ίδιο το μοντέλο του κράτους πρέπει να αλλάξει. Τα εισπρακτικά μέτρα δεν αρκούν, τα λεφτά αργά ή γρήγορα θα τελειώσουν και δεν θα υπάρχουν άλλα.

Αυτό που θα πρέπει να γίνει είναι να ξαναγίνει η Ελλάδα χώρα που παράγει. Αγροτικά προιόντα, υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, βιοτεχνική και βιομηχανική παραγωγή ποιότητας που να μπορεί να ανταγωνιστεί τις φτηνότερες αλλά μη ποιοτικές λύσεις του εξωτερικού.

Οι δυνατότητες υπάρχουν: Mπορούμε να παράγουμε βιολογικά αγροτικά προιόντα αρίστης ποιότητας και καλές τιμές. Να δημιουργήσουμε παραγωγή στο δευτερογενή και τριτογενή τομέα κρατώντας εδώ το επιστημονικό μας δυναμικό, που μεταναστεύει, η Ελλάδα είναι χώρα που ενώ υποδέχεται ανειδίκευτο δυναμικό, εξάγει ειδικευμένο. Χρειάζεται ένα κράτος που να βοηθάει την προσπάθεια αυτή και που να μην την αντιμετωπίζει ως αγελάδα προς άρμεγμα.

Τώρα, εδώ που φτάσαμε, ίσως το καταλάβει αυτό κι ο κρατικός τομέας. Γιατί δεν θα υπάρχουν σε λίγο λεφτά να τον συντηρήσουν, είτε εμφανή είτε αφανή.

Advertisements

Μαΐου 19, 2010 - Posted by | Πολιτική και πολιτισμός, Uncategorized | ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: