Με το τουφέκι και τη λύρα

BIETNAM

IMAG0085[1]

Δε θέλω να γράψω πολιτικά. Την καθημερινότητα σε ένα λιμάνι στο βορρά της χώρας, τη Χαιφόνγκ θέλω να περιγράψω, όσο την έζησα ελάχιστο χρόνο τέλος Ιουλίου. Ζέστη, βροχή και υγρασία. Παντού πινακίδες στα Βιετναμέζικα, τα οποία γράφονται με λατινικούς χαρακτήρες. Κόσμος ήρεμος, ευχαριστημένος, απλός. Στους δρόμους υπάρχει ένα πανδαιμόνιο, τα οχήματα που κυριαρχούν είναι τα μηχανάκια, παπιά και μονόγκαζα χαμηλού κυβισμού.

IMAG0086[1]
Μετά έρχονται σε αριθμό τα ποδήλατα, συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρικών. Μετά τα φορτηγα. Και λιγότερα από όλα, τα αυτοκίνητα, να προσπαθούν να βρουν δίοδο ανάμεσα σε μια θάλασσα δικύκλων.

IMAG0087[1]
Στους δρόμους κανείς δεν έχει προτεραιότητα, όλοι μπαίνουν παντού, διασταυρώνονται και κορνάρουν. Όχι για να τα χώσουν στον άλλο αλλά για να τον προειδοποιήσουν. Κανείς δε βρίζει, κανείς δε στρέφει το βλέμμα να κοιτάξει αυτόν που κορνάρει. Πάνω στα μηχανάκια οικογένειες τετραμελείς, μεσόκοπες κυρίες, νέα κορίτσια και αγόρια. Και κει που λες ότι θα συγκρουστούν, τίποτα δε συμβαίνει. Όμως ούτε συγκρούονται ούτε σταματούνε, υπάρχει μια αρμονία στην κίνηση του δρόμου, εκεί που στην Ελλάδα υπό τις ίδιες προυποθέσεις θα είχε κλείσει η κυκλοφορία, εδώ όλοι συνεχίζουν τη διασταυρούμενη κίνησή τους, και όλοι περνούν δίχως να κλείσει ο δρόμος. Συνεχώς. Αυτή την ηρεμία και αρμονία αποπνέει κάθε στιγμή στους πολυσύχναστους δρόμους, στα αυτοσχέδια κεφενεδάκια στα πεζοδρόμια και στις όχθες του ποταμού που σερβίρουν μπύρα τοπική (με παγάκια παρακαλώ) και φαγητά ανατολίτικα, όπως σαλιγκάρια της θάλασσας στα κάρβουνα και σάλτσες σόγιας με καυτερή πιπεριά, σε λιλιπούτεια τραπεζάκια και πλαστικά καθίσματα που εμείς τα παίρνουμε για τα παιδιά μας.

IMAG0121

Ολιγαρκείς, δε χρειάζονται ούτε κάθισμα, στα σπίτια τους ανοιχτές οι πόρτες λόγω ζέστης, και μέσα τα δίκυκλα της οικογένειας, ένας ανεμιστήρας, η οικογένεια κάθεται στο πάτωμα και τρώει ή κουβεντιάζει.

IMAG0095[1]
Στα πάρκα αθλούνται, οι σχολές πολεμικών τεχνών προπονούνται υπαίθρια, και μέσα στο πλήθος ένα παιδί με τη φανέλα της εθνικής μας! Ανάμεσα στα νούφαρα του ποταμού ψαρεύουν βατράχια.

IMAG0097

Είναι αδύνατο να συνεννοηθείς, αγγλικά δεν ξέρουν ούτε οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου καλά καλά, αλλά κυκλοφορείς έξω στα στενά νοιώθοντας ασφάλεια. Και παντού κόσμος, παντού μαγαζάκια, φτώχεια αλλά καθόλου μιζέρια. Τα κτίρια παλιά και λίγο συντηρημένα, όμορφα όμως, με το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό στυλ της περιοχής αυτής του κόσμου.

IMAG0099

Τα ταξί τους τα προστατεύει ένας Βούδας στο παρμπρίζ, και οι κόκκινες σημαίες με το αστέρι της επανάστασης (και τώρα του κράτους) είναι παντού.

IMAG0089

Οι άνθρωποι δε δείχνουν την ηλικία τους στα πρόσωπά τους. Oι τιμές για έναν Ευρωπαίο (έστω και υπό καθεστώς μνημονίου) είναι πάαααρα πολύ χαμηλές. Τα μαγαζιά είναι πολύ μικρά, ένα δωμάτιο μόνο.

IMAG0101

Τα σπίτια είναι όμορφα, με μικρές προσόψεις.

IMAG0102

Και κάποτε με πάρα πολύ μικρές προσόψεις, σα διάδρομοι, όπως είπε πετυχημένα ο Κώστας.

IMAG0105

Στην ύπαιθρο οι χωρικοί δουλεύουν στους ορυζώνες

IMAG0083

Και να μερικές ακόμα φωτογραφίες:

IMAG0084

IMAG0124

IMAG0118IMAG0106

Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία, από τον κόσμο έμαθα πολλά, κι ας μη μπόρεσα να συζητήσω μαζί τους. Αξιοπρεπείς και ζεστοί, γελαστοί και αυτάρκεις, μου έδωσαν πολλά δίχως να πάρουν από μένα το παραμικρό.

Advertisements

Αύγουστος 1, 2013 - Posted by | Γενικά | , ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: