Με το τουφέκι και τη λύρα

Η συμφωνία με τα Σκόπια, ένας πρώτος σχολιασμός… Ε’ μερος (τελευταίο)

Άρθρο 9
Μέσα από μια «ουδέτερη» έκφραση συμφωνίας για στρατηγική συνεργασία σε όλους τους τομείς, όχι μόνο αυτούς που προβλέπονται σε αυτή τη συμφωνία αλλά και σε όσους κριθούν επωφελείς για τις δυό χώρες στο μέλλον, η Ελλάδα, ως πιο προηγμένη χώρα, αναλαμβάνει την υποχρέωση να μεταφέρει τεχνογνωσία και να παρέχει εν γένει βοήθεια ώστε να αναπτυχθούν τα Σκόπια. Το αντίθετο δε μπορεί να υπάρξει, καθώς δεν υπάρχει κάποιος τομέας όπου τα Σκόπια να μπορούν να συνεργαστούν σε ισότιμη βάση, πολύ δε περισσότερο να παράσχουν αυτά τεχνογνωσία στην Ελλάδα. Έτσι, προσφέρομε κυριολεκτικά γη και ύδωρ και εισπράττομε τη χλεύη και την επιβεβαίωση ότι είμαστε κράτος-καρπαζοεισπράκτορας, χώρος πια και όχι χώρα.

Άρθρα 10-11
Μετά την άτακτη υποχώρησή μας, που βαφτίστηκε Συμφωνία, θα πρέπει να αναβαθμίσομε εκατέρωθεν τις διπλωματικές μας εκπροσωπήσεις σε πρεσβείες και προξενεία. Και σε διεθνείς οργανισμούς θα πρέπει να υπάρχει αμοιβαία στήριξη υποψηφιοτήτων. Βέβαια, εμείς είμαστε σε όλους τους οργανισμούς, οπότε δεν έχομε να στηριχτούμε κάπου από τα Σκόπια, δεν υπάρχει οργανισμός που να μη συμμετέχομε εμείς και να συμμετέχουν αυτοί ώστε να θέσομε υποψηφιότητα και να μας στηρίξουν. Άρα, μέσα από μια αμοιβαίου τύπου διατύπωση-στάχτη στα μάτια των αφελών, αναλαμβάνομε μονομερώς τη στήριξη των Σκοπίων σε κάθε αίτηση εισδοχής τους σε διεθνείς οργανισμούς. Δε μας χωρίζει τίποτα πια, αφού τα δώσαμε όλα και πήραμε μια γραβάτα!

Άρθρο 12
Αφού τα λύσαμε όλα, πρέπει να εμπεδωθεί η προδοσία κι ο εξευτελισμός τόσο σε κρατικό επίπεδο όσο και στην κοινωνία. Έτσι, ένα Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας με επικεφαλής τους δύο πρωθυπουργούς, θα επιβλέπει την εφαρμογή της Συμφωνίας και θα παρεμβαίνει όπου χρειάζεται. Αλλά πέρα από το κρατικό επίπεδο, και οι πολίτες θα πρέπει να συνηθίσουν τη νέα πραγματικότητα. Προβλέπονται λοιπόν επαφές μεταξύ των πολιτών, όπου οι Σκοπιανοί θα έρχονται ως Μακεδόνες επισήμως κι εμείς θα πρέπει να το συνηθίσομε. Αυτή είναι η λειτουργία της «ανάπτυξης καλύτερης κατανόησης και συνεργασίας μεταξύ των λαών» που προβλέπει το άρθρο τούτο.

Άρθρο 13
Το άρθρο αυτό είναι που έχει συζητηθεί επαρκώς και φωτογραφίζει την ΑΟΖ και τα δικαιώματα των Σκοπίων στα περισσεύματα των πλουτοπαραγωγικών πόρων. Προκαλεί απορία η συμπερίληψή του εδώ, καθώς αφορά διεθνές δίκαιο που ισχύει ανεξαρτήτως και καθώς τα Σκόπια, απ’ όσο γνωρίζομε, δεν έχουν σχετικές συμφωνίες με τις όμορες χώρες της Βουλγαρίας και της Αλβανίας, που βρέχονται από τη θάλασσα. Ο όρος τίθεται για να εγγράψει υποθήκες ειδικά στην Ελληνική Μακεδονία.

Άρθρα 14-15-16-17
Εδώ εμπεδώνεται η πρόβλεψη του άρθρου 9 πιο διεξοδικά. Η «ανάπτυξη της οικονομικής συνεργασίας σε όλους τους τομείς» θα ισχύσει μονομερώς, αφού η Ελλάδα έχει τη γνώση και τις υποδομές. Αυτό προβλέπεται και ρητά στην 4η παράγραφο του άρθρου, που μιλεί για «μεταφορά τεχνογνωσίας και εμπειρίας» από την Ελλάδα στα Σκόπια. Στα όρια του χαριτωμένου, αν δεν ήταν τραγικό, είναι η διατύπωση της 5ης παραγράφου που αφορά στη διευκόλυνση διαμετακόμισης προϊόντων μέσω «των λιμένων και αερολιμένων στο έδαφος καθενός εκ των Μερών». Απομένει να μας εξειδικεύσουν τα Σκόπια από ποιο λιμάνι τους θα διακινούνται τα προϊόντα μας! Η πραγματικότητα είναι ότι τα Σκόπια επισήμως αποκτούν πρόσβαση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Αντίστοιχα, στο άρθρο 15, προβλέπεται η αμοιβαία(!) πρόσβαση στα ερευνητικά ιδρύματα και η ανταλλαγή επιστημονικών και τεχνικών αρχείων και πληροφοριών. Πίσω από αυτές τις γραμμές, κρύβεται ο αναγκαστικός μονόδρομος μεταφοράς γνώσης από μας σε αυτούς, αφού δεν έχουν εκείνοι κάτι να προσφέρουν. Στην πολιτιστική συνεργασία, αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι Σκοπιανοί θα έρχονται με σκοπούς και χορούς κοινούς στο χώρο της Μακεδονίας που θα τους πλασάρουν σα δικούς τους κι εμείς θα τους χειροκροτούμε όταν χορεύουν και παίζουν πχ την «Κόρη Ελένη».
Στο άρθρο 16, η τεχνογνωσία της ελληνικής πλευράς στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της πολιτικής προστασίας θα μεταφέρεται στη Σκοπιανή (μιλάει κι εδώ η διατύπωση για αμοιβαιότητα αλλά αυτό πάλι δεν ισχύει εδώ). Αυτό δεν είναι κάτι που χρειάζεται τη Συμφωνία για να λάβει χώρα. Επειδή όμως η παράνομη διακίνηση τσιγάρων, ναρκωτικών και όπλων έρχεται από εκεί εδώ, αυτό μπορεί να αποτελέσει μοχλό πίεσης στην πλευρά μας για περισσότερες παραχωρήσεις.
Τα ίδια προβλέπονται στο άρθρο 17 όσον αφορά στην άμυνα, με έμφαση στην εκπαίδευση προσωπικού γενικά, που μεταφράζεται σε εκπαίδευση Σκοπιανών από μας.

Άρθρο 18
Εδώ ανασύρονται οι συνθήκες που είχαν υπογραφεί με τη Γιουγκοσλαβία και τονίζεται ότι θα εφαρμοστούν πια μεταξύ ημών και των Σκοπίων. Όμως οι συνθήκες υπό τις οποίες είχαν υπογραφεί τότε κάποιες συμφωνίες δεν είναι απαραίτητο ότι υπάρχουν και τώρα. Ειδικά η μνεία συμφωνίας επί ζητημάτων υδρο-οικονομίας, πρέπει να διαβαστεί για να καταλάβομε τί αφορά. Είναι η διαχείριση των υδάτων του Αξιού και των Πρεσπών; Είναι κάτι άλλο; Και υπό ποιες προϋποθέσεις;

Άρθρο 19
Η επίλυση διαφορών θα γίνεται με διμερείς επαφές κι αν δε συμφωνήσουν θα προσφεύγουν στα Ηνωμένα Έθνη. Η τράπουλα βέβαια είναι σημαδεμένη. Θα κληθούν να αποφασίσουν με βάση τη Συμφωνία που δικαιώνει τα Σκόπια, οπότε οι διαφορές θα επιλύονται σε βάρος μας. Τα Σκόπια θα προσφεύγουν κι εμείς θα χάνομε.

Άρθρο 20
Οι τελικές διατάξεις προβλέπουν πώς θα γίνει η κύρωση. Θυμίζομε ότι οι Σκοπιανοί έχουν δικαίωμα για δημοψήφισμα ενώ εμείς όχι.
Όμως: Το άρθρο 8.5, που προβλέπει την αλλαγή των σχολικών βιβλίων, εφαρμόζεται άμεσα! Δηλαδή μια Συμφωνία που δεν ισχύει ακόμα, εφαρμόζεται ως προς κάποια σημεία της! Πρόκειται για πρωτοτυπία που αντανακλά το επίπεδο υποτέλειας στο οποίο έχομε φτάσει, αναμένομε τώρα να δούμε τί θα ζητήσουν οι Σκοπιανοί να μην αναφέρεται στα σχολικά βιβλία μας. Το πιθανότερο είναι πάντως πως η κυβέρνηση θα έχει προλάβει τις πιο ακραίες επιθυμίες τους, κατά τον ίδιο τρόπο που σκαρφίστηκε το επιχείρημα περί δήθεν αναγνώρισης της γλώσσας τους ως Μακεδονικής, όπως αναφέρομε πιο πάνω.
Προβλέπουν όμως και κάτι άλλο οι τελικές διατάξεις: Ότι οι διατάξεις της Συμφωνίας θα είναι αμετάκλητες, κι ότι σε κάθε περίπτωση τα άρθρα 1.3 και 1.4 δε μπορούν να αλλάξουν. Άλλοι όροι δηλαδή μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης, όχι όμως αυτοί, οι οποίοι, θυμίζομε ότι είναι αυτοί που αφορούν στο όνομα (Βόρεια Μακεδονία), την εθνικότητα (Μακεδονική), την γλώσσα (Μακεδονική), τα σήματα και διεθνείς ονομασίες, και στον τρόπο κύρωσης, ο οποίος αποκλείει το δημοψήφισμα από πλευράς μας.

Συμπεράσματα/επίλογος
Καταλήγοντας, πρόκειται για πραγματικό επίλογο όσον αφορά τη Μακεδονία, πρόκειται για παράδοσή μας στις επιθυμίες του ΝΑΤΟ και του Σόρος. Αναζητείται λίγη αξιοπρέπεια και περηφάνια, που λίγο λίγο μας τη στερούν, εξωραΐζοντάς την με επικοινωνιακά σκουπίδια που δεν πείθουν κανένα, ούτε μπορούν να τηρήσουν κανένα πρόσχημα. Στο λαό απόκειται να ανατρέψει την υλοποίηση της Συμφωνίας, στο λαό απόκειται να διεκδικήσει την αξιοπρέπειά του και να σώσει την περηφάνια του. Αν δεν το κάνομε τώρα, θα χαθούμε σα λαός για πάντα. Θα συνεχίσομε να έχομε μιαν άθλια ζωή σα μονάδες, δίχως ταυτότητα, υποτελείς των δυναστών μας, Δυτικών και Ανατολικών. Οι παλιοί μας αυτό δε θα το συζητούσαν καν. Εμείς;

Advertisements

Ιουλίου 10, 2018 - Posted by | Πολιτική και πολιτισμός | , , , ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: