Με το τουφέκι και τη λύρα

ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΠΟΥ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΗ ΜΙΣΟΥΝΕ

dsc_0475

Ο λαός μας στην Κύπρο δίνει έναν αγώνα στον οποίο δεν πρέπει να μείνει αβοήθητος. Όχι μόνο γιατί η Ελλάδα δίχως την Κύπρο υποβαθμίζεται σε γεωπολιτική σημασία, αλλά για λόγους αρχής.

Έτσι, η αποτυχία των διαπραγματεύσεων στο Μον Πελεράν λόγω της απληστίας της Τουρκίας, θα μπορούσε να λειτουργήσει θετικά εκ του αποτελέσματος, καθώς, όση υποχωρητικότητα και να δείξει η ελληνική πλευρά, πάντα θα ζητούν κάτι παραπάνω οι Τούρκοι.

Όμως ο ενδοτισμός του προέδρου Αναστασιάδη δεν έχει ακόμα πιάσει πάτο. Αφού επέρριψε τις ευθύνες στον Κοτζιά, και όχι στους Τούρκους, για το ναυάγιο του Μον Πελεράν, έρχεται ξανά να υποχωρήσει σε μια «λύση» που αποτελεί την ταφόπλακα του Ελληνισμού στην Κύπρο και όχι μόνο.

Μέσα στον εθισμό των υποχωρήσεων και της ανάπτυξης του συνδρόμου του ομήρου που τείνει ψυχολογικά να ταυτιστεί με το δεσμοφύλακά του, έχομε χάσει την ουσία του Κυπριακού σα θέματος εισβολής και κατοχής. Οποιαδήποτε λύση νοείται μόνον όταν αναιρέσει τις συνέπειες της εισβολής-κατοχής.

Έχομε χάσει όμως και το χαρακτήρα του ζητήματος σα ζήτημα του Ελληνισμού συνολικά και όχι μόνο της Κύπρου, του μεγαλύτερου Ελληνικού νησιού. Θα πρέπει λοιπόν να σκεφτόμαστε πάνω σ’ αυτές τις παραμέτρους όταν μιλούμε για το Κυπριακό.

Έτσι, πενταμερής διάσκεψη, δηλαδή των τριών εγγυητριών δυνάμεων και των δύο «κοινοτήτων» δε νοείται. Τέτοια διάσκεψη επιτρέπει στο αποικιακής κοπής και έμπνευσης σχέδιο των εγγυήσεων να επιβιώνει καταδυναστεύοντας και τη λύση, ενώ η εγγυήτρια Τουρκία ήταν αυτή που εισέβαλε. Ακόμα χειρότερα, υποβαθμίζει την Κυπριακή Δημοκρατία σε κοινότητα ισότιμη με την Τουρκική μειονότητα του 16%. Ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος αρνήθηκε να παραδώσει κοινότητα εκεί που παρέλαβε κράτος. Ο διάδοχός του όμως το επιδιώκει.

Ο κατοχικός στρατός θα παραμείνει «μεταβατικά» σύμφωνα με το σχέδιο. Το «μεταβατικά» των Τούρκων εννοείται ότι σημαίνει «εις το διηνεκές», και είναι δική μας ευθύνη να διαγνώσουμε ότι με το στρατό κατοχής σε σχέδιο λύσης, αυτός θα είναι στρατός κατοχής ολόκληρης της Κύπρου! Ούτε οι έποικοι θα φύγουν. Αυτό το διαρκές έγκλημα πολέμου θα νομιμοποιηθεί, με κάποιους να λαμβάνουν την Κυπριακή υπηκοότητα και κάποιους να μένουν με άδεια παραμονής (και μελλοντική υπηκοότητα βεβαίως). Κάνεις δεν επιστρέφει στην Τουρκία.

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82

Και βέβαια το πολιτειακό είναι ο ορισμός του απαρτχάιντ και του βιασμού κάθε έννοιας δημοκρατίας. Το δικαίωμα βέτο των Τουρκοκυπρίων που προβλέπεται, θλιβερό απομεινάρι σε χειρότερη μορφή του Σχεδίου Ανάν, εγγυάται ότι κουμάντο θα κάνει η Τουρκία στην Κυπριακή Δημοκρατία, ότι οι Ελληνοκύπριοι θα ακολουθήσουν το δρόμο της προσφυγιάς, μη αντέχοντας τις συνθήκες που θα δημιουργηθούν και μη ελέγχοντας πια την ενιαία προσεχώς πατρίδα τους. Άλλωστε το δόλωμα είναι ακριβώς η επανένωση, η οποία όμως γίνεται με τους όρους της Τουρκίας.

Αυτό το σημείο δεν αποτελεί μόνο καταστροφή για την Κύπρο και την Ελλάδα, αλλά μέσω μιας Κύπρου ελεγχόμενης από την Τουρκία, καθιστά και την Ευρωπαϊκή Ένωση όμηρό της, αφού τίποτα δε θα γίνεται στην Ευρώπη αν δε συμφωνεί και η Κύπρος, της οποίας την πολιτική θα καθορίζουν πλέον οι Τουρκοκύπριοι, άρα η Τουρκία!

Η Κύπρος έχει μπορέσει τα τελευταία χρόνια να βελτιώσει τη θέση της γεωπολιτικά, με μια συνεπή πορεία που έπαιζε σε πολλά ταμπλό, από την ένταξη στην ΕΕ μέχρι τη μεθοδική έρευνα κι εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, οι οποίοι αποτελούν μέσο άσκησης πολιτικής. Με την επιδιωκόμενη λύση, τα πλεονεκτήματα αυτά χάνονται και η Τουρκία αποκτά δικαιώματα και σ’ αυτά. Παρεμπιπτόντως, μπορεί κανείς να σκεφτεί αν η Ελλάδα είχε κι αυτή τέτοια πολιτική πώς θα ήταν σήμερα η κατάσταση, ενώ η σύμπραξη Ελλάδας-Κύπρου λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος. Δείχνει η Κύπρος στους εδώ γραικύλους πως άμα έχεις σχέδιο και πίστη στα δίκαιά σου, δεν έχει σημασία το μικρό σου μέγεθος.

Στην Κυπριακή κοινωνία οι απόψεις της με κάθε θυσία λύσης είναι ακόμα μειοψηφικές. Θα τολμήσουμε να πούμε ότι ενώ επί σχεδίου Ανάν αυτές δεν εκφράστηκαν και σε πολιτικό επίπεδο πέραν του δημοψηφίσματος, τώρα έχουν διατρήσει το πολιτικό σκηνικό και έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση σημαντική, καθώς τα κόμματα που δεν υποκύπτουν εκφράζουν το 40% του εκλογικού σώματος, ενώ σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων των καθεστωτικών κομμάτων ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ τάσσεται κι αυτό κατά. Αυτή η στάση του λαού μας στην Κύπρο είναι κι η μεγαλύτερη ελπίδα τόσο για το νησί όσο και για την Ελλάδα. Γιατί, αντίστροφα, η ευόδωση των σχεδίων στην Κύπρο, θα είναι το προανάκρουσμα για τη Θράκη και το Αιγαίο.

Για μιαν ακόμα φορά μετά το 2004, ο Κυπριακός Ελληνισμός πρέπει να ορθώσει το ανάστημά του στα σχέδια της Νέας Τάξης και της Τουρκίας. Και δε θα πρέπει να κάμει μόνος του…

Advertisements

Δεκέμβριος 13, 2016 Posted by | Πολιτική και πολιτισμός | , , , , , | 2 Σχόλια

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ, ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟ, ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Το Κυπριακό ΟΧΙ στην Τρόικα γέμισε ελπίδες το χειμαζόμενο Νότο της Ευρώπης.
Η Γερμανία έδειξε τα δόντια της γι’ άλλη μία φορά, κι αποκάλυψε ότι αυτό που την ενδιαφέρει είναι μόνο η υποταγή των μεσογειακών εταίρων της. Η Κύπρος ήταν ένα αγκάθι στα μάτια τους.
Αν και ημικατεχόμενη (ή ίσως και γι’ αυτό), κατάφερε να εξελιχθεί σε χρηματοπιστωτικό κέντρο της περιοχής, να αναπτύξει ναυτιλία και να προσελκύσει καταθέσεις και ναυτιλιακές εταιρείες, πολλές γερμανικές.
Η προσεκτική της εξωτερική πολιτική, πολυδιάστατη και αξιοποιώντας τις αντιθέσεις των διαφόρων δυνάμεων σε έναν πολυπολικό κόσμο, μπόρεσε να ελιχθεί προς όφελος του Κυπριακού Ελληνισμού, κυριολεκτικά βαδίζοντας σε τεντωμένο σχοινί. Οι υδρογονάνθρακες προσέφεραν ελπίδα κι αναβάθμισαν το γεωπολιτικό της ρόλο, όμως αύξησαν κι αυτούς που την εποφθαλμιούν.
Έτσι, η καταστροφική πολιτική Χριστόφια, του πρώτου παγκοσμίως αριστερού ηγέτη που στήριξαν ασμένως η Βρετανία και οι ΗΠΑ, δημιούργησε δημοσιονομικό παθητικό που έπρεπε να καλυφθεί. Από την άλλη, η έκθεση των Κυπριακών Τραπεζών στα Ελλαδικά ομόλογα, συσσώρευσε τεράστιες ζημιές σ’ αυτά μετά το κούρεμα, κι αυτό οδήγησε σε καταστροφή το τραπεζικό σύστημα στην Κύπρο, στέλνοντάς την από ακόμα πιο δύσκολη θέση να διαπραγματευτεί με την Τρόικα.
Η μεγάλη έκπληξη βέβαια ήταν η απαίτηση των δανειστών να επιβληθεί κούρεμα στις καταθέσεις. Αυτό έσπασε ένα ταμπού παγκόσμιο, ότι οι καταθέσεις δεν πειράζονται, αφού έχουν φορολογηθεί ως εισόδημα, ενώ μπορεί να αντιστοιχούν σε άλλα κονδύλια, όπως δαπάνες κτλ. Μέχρι τώρα οι τόκοι επ’ αυτών φορολογούνταν, αλλά όχι οι ίδιες. Ήδη, ο κόσμος νοιώθει ανασφαλής. Ήδη η τάση είναι να αποσυρθούν οι καταθέσεις από την Κύπρο και να πάνε πού; Η δήλωση ότι το συγκεκριμένο μέτρο αφορά μόνο την Κύπρο δεν είναι πιστευτή. Ανοίγει το θέμα και σε άλλες χώρες που δυσκολεύονται, όπως η Ισπανία. Και στο βάθος, απειλητική και κουνώντας το δάκτυλο, η Γερμανία υπαινίσσεται ότι οι συνθήκες είναι βολικές μόνο για να μεταφέρομε τις καταθέσεις μας εκεί, μόνο εκεί δε θα κινδυνεύουν από την ίδια. Εκτός από δυνάστης μας, θα πρέπει να γίνει και το καταφύγιο των αποταμιεύσεών μας.
Το ΟΧΙ λοιπόν της Κυπριακής Βουλής, σε πλήρη αντιστοιχία με το λαϊκό αίσθημα, έδωσε χαστούκι στις πολιτικές του μνημονίου και διεκδίκησε το δικαίωμα του λαού μας στην Κύπρο να έχει την αξιοπρέπειά του.
Εξέθεσε επίσης τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Αναστασιάδη, υπέρμαχο του σχεδίου Ανάν και πειθήνιο όργανο αυτών που θέλουν τον εξανδραποδισμό της Κύπρου. Εξέθεσε βέβαια και τους Ελλαδίτες πολιτικούς, που εφαρμόζουν τις πολιτικές της Τρόϊκας αν κυβερνούν, ενώ ζητούν ακρόαση από τον Σόιμπλε και χαμηλόβαθμους αξιωματούχους των ΗΠΑ αν αντιπολιτεύονται. Ακόμα κι αν στην πορεία το ΟΧΙ αυτό παρακαμφθεί, θα έχουμε κερδίσει πολλά: Χρόνο για εναλλακτικές λύσεις, όσο μπορούν να υπάρξουν, όπως το ταμείο Αλληλεγγύης, προστασία των αποταμιεύσεων των μικροκαταθετών, και το κύμα αντίστασης στο Γερμανικό Βορρά να απλώνεται στη Μεσόγειο, αφού όλοι τώρα ξέρουμε τι μας περιμένει.
Η εξέλιξη στην Κύπρο θα είναι δύσκολη, η Κύπρος θα οδηγηθεί με την πλάτη στον τοίχο σε πολύ άσχημες καταστάσεις, με στόχο να εκχωρήσει και τα κοιτάσματα στους δανειστές της. Ο λαός μας στην Ελλάδα και Κύπρο και οι λαοί των χωρών του Ευρωπαϊκού νότου, θα πρέπει να αντισταθούν επιτέλους, είναι ο μόνος δρόμος να αντιμετωπίσουμε αυτούς που επιβουλεύονται τις ζωές μας και μας θέλουνε ξανά ραγιάδες.

Απρίλιος 1, 2013 Posted by | Πολιτική και πολιτισμός | , , | Σχολιάστε